تسلط بر مدیریت

Operating Model — مدل عملیاتی

قابل مشاهده
فصل چهاردهم: ابزارهای طراحی سازمانموضوع ۲۵۶ از ۳۷۲۴ دقیقه

مدل عملیاتی نگاهی جامع‌تر از چارت سازمانی ارائه می‌دهد و به این پرسش می‌پردازد که سازمان چگونه در عمل ارزش تولید و تحویل می‌کند. این مدل ترکیبی از ساختار، فرایندها، تصمیمات، نقش‌ها، فناوری، اطلاعات، شاخص‌ها و شیوه هماهنگی است و چگونگی تبدیل راهبرد به کار روزمره را روشن می‌سازد.

تفاوت اساسی مدل عملیاتی با چارت سازمانی در این است که چارت صرفاً «چه کسی کجاست» را نشان می‌دهد، در حالی که مدل عملیاتی به «کار چطور جریان پیدا می‌کند» می‌پردازد. این تمایز برای درک نحوه عملکرد واقعی سازمان حیاتی است.

برای مثال، اگر سازمانی ادعا کند مشتری‌محور است، مدل عملیاتی باید جزئیات این ادعا را مشخص کند: نحوه ورود مشتری، مالکیت رابطه با او، محل ثبت اطلاعات مشتری، هماهنگی فروش و پشتیبانی، فرآیند رسیدگی به شکایات، مسئولیت تصمیم‌گیری برای جبران خسارت و شاخص‌های سنجش تجربه مشتری.

اجزای مهم مدل عملیاتی شامل ساختار سازمانی (واحدها)، فرایندهای اصلی خلق ارزش، حقوق تصمیم‌گیری (چه کسی چه تصمیمی می‌گیرد)، مدل هماهنگی بین واحدها، اطلاعات و فناوری پشتیبان، شاخص‌های عملکرد و قابلیت‌های لازم (مهارت‌ها) است که تصویری کامل‌تر از ساختار ارائه می‌دهد.

تغییر راهبرد یک سازمان ممکن است نیازمند بازنگری و طراحی مجدد مدل عملیاتی باشد. به عنوان مثال، گذار از فروش محصول منفرد به ارائه راه‌حل یکپارچه، ممکن است ساختار سنتی را نامناسب ساخته و نیاز به تیم‌های حساب مشتری، هماهنگی بین محصولات، قیمت‌گذاری مشترک و تصمیم‌گیری‌های متفاوت را ایجاد کند.

مدل عملیاتی باید جریان ارزش را از منظر مشتری ببیند؛ یعنی مسیر طی شده توسط کار برای رسیدن مشتری از نیاز به نتیجه را ترسیم کند، نه صرفاً واحدهای سازمانی را. این رویکرد می‌تواند شکاف‌ها و ناکارآمدی‌ها در تعاملات بین واحدها را آشکار سازد.

هرگاه کار بین واحدها منتقل می‌شود، مدل عملیاتی باید مشخص کند که چه چیزی، با چه استانداردی، در چه زمانی و توسط چه کسی تحویل داده می‌شود. این جزئیات، طراحی عملیاتی را شکل می‌دهند و از بروز مشکلاتی مانند عدم هماهنگی بین قرارداد فروش و اجرای عملیاتی جلوگیری می‌کنند.

طراحی مدل عملیاتی نباید صرفاً در سطوح مدیریتی صورت گیرد؛ بلکه باید از نظرات و تجربیات افرادی که کار واقعی را انجام می‌دهند، بهره برد. این مشارکت تضمین می‌کند که فرایندهای طراحی شده در عمل قابل اجرا باشند و صرفاً کاغذی باقی نمانند. سؤال کلیدی مدل عملیاتی این است: «راهبرد ما در عمل از طریق چه ساختار، فرایند، تصمیم، اطلاعات و هماهنگی‌ای به نتیجه تبدیل می‌شود؟»